Fas­nacht 2020: SPYYRHIND

Wäge dr Bil­le hets im Was­ser Oes­tro­ge­en.
De Män­ner waggse Brüscht und nüm­mi alli stöön.
Miir sinn vo däm nit dää­re­wääg bedrof­fe.
Mir hänn statt Haa­ne­bu­ur­ger mäisch­tens Wis­se gsof­fe.

Letscht Joor häm­mer uns e Gaar­te­hüüs­li bosch­ted.
Bis es gstan­den isch, hets siib­e­moll mee kosch­ted.
Em Bla­a­ner aaber kaa me blind ver­draue.
Dää duet z Baa­sel nämm­lig s Bio­zen­trum baue.

Wäge de Bri­te gits in Brüs­sel schläch­ti Luune.
D Frau Merggel zit­te­red – voor allem voor de Bru­une.
Depres­siv sin z Baa­sel Eff­dee, CeeV­au, EssVau­Phee.
No schit­te­rer isch d Stim­mig num­me bi dr BeeVau­Bee.

Brut­schin, Wes­sels, – dien jetzt nüm­men e soo lang.
Dürr, Cra­mer, Engel­ber­ger kennt men au efang.
D Tan­ja Soland, die foot zwo­or eerscht grad aa.
Aaber wäär zum Gug­ger isch d Frau Agger­maa?

Jetz häm­mer abso­lut käi­ni Chan­ce mee.
Uns Spy­yr­hind wirdsch nie­molls im Schwi­zer Fäärn­see gsee.
E männ­ge Zue­schau­er wää­ri hail­loos froo,
es gieng dr Chris­ta Rigoz­zi au esoo.

Sit 25 Joor dien mir Väärs­li sin­ge.
Zem Jubi­lee­um wet­te mir e «Best of» brin­ge.
Immene groos­se Saal wuurds is scham­paar gfal­le.
«Näi, iir sind z gfäär­lig», säit d Sant-Jakoob­shal­le.

D CeeVau­Phee will s Grischt­li­ge jetz stri­i­che.
Und blii­be äine­wääg die dupflang­wii­lig gli­i­che.
S kadoo­lisch C muess wägg; es git käi Ersatz.
Drum spii­le d Gug­ge jetz uff em Laar­ab­latz.

Bscht! Händ iir so Thü­pe gsee, wo köm­me und denn göön.
S daarf nie­merts wüs­se, dass mir sin­gend voor öich stöön.
Als Bangg läbsch gfäär­lig wäg de Väärs, mir händ nüt z lache.
Bstimmt duet d Cré­dit Suis­se au uns scho über­wa­che.

E Maa, e Frau, zwäi Män­ner, me wäiss es nit so gnau.
Die daarf dää, säl­li säl­li, ob Maa, ob Frau;
dää doo dää döört, ai groo­ses Grüü­si­müü­si.
Amänd hüü­ro­o­ted s Dan­te Gläär­li iires Büü­si.

Es säit in Rom dr alti Baapscht em Baapscht, em jun­ge:
„Die mäisch­te Sprüüch vo Dir sin halb­wäggs gspäs­sig glun­ge.
Aaber s Zöli­baat abschaf­fe, schloot mer uff e Maa­ge.
Lie­ber löön mer uns als Män­ner­phaart­ner­schaft iid­raa­ge.“

Hän­di, Wan­ze, Wiire n us em fäär­ne Osch­te;
online, Giz isch gäil; s daarf alles nüt mee kosch­te.
D Boli­tigg duet däne Bon­ze no flat­tie­re.
Au miir mien d Boin­te zeerscht us Kii­na impor­tie­re.

S waar­ted äin am Bangg­veräin uff si häär­zig Flämm­li.
Si lässt en sit­ze dru­urig will är heim uff Drämm­li.
Es kunnt e käins; jä z Basel isch daas öppe soo.
S wiird no schlim­mer: Nit emool d Schii­ne sind mee doo.

Im alte n Egübb­de sinn s zää Bloo­ge gsi.
Im Mit­tel­al­ter d Phescht; die isch Gott säi Dangg ver­bii.
Venee­dig ver­sufft in Durisch­te, e Riiseschwet­ti.
Bloog vo Baa­sel sinn d Elegg­t­ro-Drot­ti­net­ti.

Em Donald Trump duets gaar nit böi­mig lau­fe.
So wänd em Dää­ne Gröön­land nit ver­kauf­fe.
Zem Drooscht könn­te mer, Misch­ter Bree­si­dänt,
Give you graa­tis the Kan­toon Baa­sel­länd.

Wo d Petra kut­ted het, gheisch schier ab em Stuel.
Bi dr Sabii­ne göön d Kin­der nit in d Schuel.
Am Fri­i­tig blii­be d Schuel­bängg läär wäge dr Gree­ta.
Stüür­me no mee Fraue, gits Anal­fa­be­e­ta.